Ważna informacja dla producentów papryki i pomidorów.

W roku 2014 na terenie ośrodka szklarniowego Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach przeprowadzono pierwszy etap badań dotyczący wpływu grzybów mikoryzowych, pogłównego nawożenia mineralnego i dodatku supersorbentu do podłoża w uprawie papryki.  Doświadczenie założono w układzie split – blok. Czynnikami badanymi w doświadczeniu były: Arbuskularne Grzyby Mikoryzowe (3 poziomy czynnika) – obiekt kontrolny bez mikoryzy, mikoryza zastosowana w uprawie rozsady, mikoryza zastosowana pod rośliny sadzone do cylindrów; pogłówne nawożenie mineralne – obiekt kontrolny bez pogłównego nawożenia mineralnego, ½ dawki NPK, ¼ dawki NPK; supersorbent dodawany do podłoża – obiekt kontrolny bez supersorbentu, dodatek supersorbentu. W doświadczeniu uprawiano paprykę odm. Traviatta. Przed sadzeniem papryki pobrano próbę podłoża ogrodniczego w celu oznaczenia: pH, zasolenia, poziomu węgla organicznego oraz makroskładników. Grzyby mikoryzowe wprowadzano do podłoża uprawnego w trakcie przygotowywania rozsady i jej sadzenia na miejsce stałe. Superabsorbent wymieszano z podłożem w trakcie napełniania cylindrów. Podczas wzrostu papryki zastosowano pogłówne nawożenie mineralne. Przed zbiorem papryki zmierzono wysokość roślin, powierzchnię asymilacyjną roślin i masę systemu korzeniowego. W trakcie zbiorów plon ogółem i handlowy oraz pobrano próby owoców do analiz laboratoryjnych. W trakcie analiz laboratoryjnych oznaczono: zawartość suchej masy, kwasu L – askorbinowego, cukrów ogółem i redukujących, makroskładników oraz kwasowość owoców. Uzyskane wyniki zostaną opracowano statystycznie.

Stwierdzono, że zastosowanie mikoryzy w uprawie papryki, zarówno pod rozsadę jak i podczas sadzenia rozsady do cylindrów, wpływało na wzrost plonu ogółem i handlowego owoców w porównaniu do obiektów bez mikoryzy. Wpływało również korzystnie na zawartość chlorofilu w liściach oraz grubość ścianki owocu. Mikoryza zastosowana w czasie produkcji rozsady zwiększyła wydajność biologiczną plonu oraz średnią wysokość owoców w porównaniu z obiektem kontrolnym bez mikoryzy. Mikoryza zastosowana podczas sadzenia rozsady do cylindrów powodowała wzrost wysokości i masy części nadziemnych roślin oraz masy systemu korzeniowego. Papryka szczepiona grzybami mikoryzowymi miała grubsze łodygi. Zastosowanie pogłównego nawożenia mineralnego w obiektach z mikoryzą wpływało korzystnie na plonowanie papryki. Przyczyniło się do zwiększenia wydajności biologicznej, średnicy łodygi oraz zawartości chlorofilu w liściach i masy części nadziemnych roślin. Owoce zebrane z roślin nawożonych pogłównie miały mniejszą wysokość w porównaniu do uprawianych bez nawożenia pogłównego. Dodatek supersorbentu do podłoża poprawiał warunki wzrostu papryki, oddziałując korzystnie na wielkość i jakość plonu oraz badane cechy biometryczne owoców papryki.

mgr inż. Michał Tartanus
Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach
Katedra Warzywnictwa